بگذار بگریم چون ابر در بهاران

دلم خیلی گرفته .برای همه چیز.برای مردمی که مدتهاست خندیدن را فراموش کردن.برای لبخندهای شرمساری که ازپس دست تکان دادن برای دوربین مخفی نمایان میشود ..برای جوانانی که از شدت نشئگی و خماری سرهاشون به زانوشان چسبیده دلم گرفته از انسانهایی که از شانه های دوستانشون به عنوان پلهء ترقی استفاده میکنند و بعد اونها را به پایینترین نقطه ممکن میکشونند.دلم گرفته از این همه زیر آب زنی و آدم فروشی.دلم گرفته برای زنی که شبها به زیر تیرچراغ برق سرکوچه می ایستد .
مدتهاست که آدمیت مرده و انسانها آدم بودن رو دارند بازی میکنند.